Tak, w zależności od rodzaju mikrocementu, pozostawionej tekstury i użytego uszczelniacza, możemy sprawić, że mikrocement będzie antypoślizgowy.
Dzięki mikrocementowi możemy uzyskać dowolną powierzchnię antypoślizgową. W zależności od rodzaju mikrocementu i tekstury, uzyskuje się większą lub mniejszą odporność na ślizganie (stopień śliskości).
Od najmniejszej do największej śliskości mamy: Microstone ze względu na wysoką teksturę, Microdeck o gładkiej teksturze, a na końcu Microfino, które nie jest odpowiednie dla podłóg.
Różne wykończenia podłóg i ich tekstury
Podłogi klasyfikuje się na podstawie ich wartości odporności na poślizg, a od najmniejszej do największej odporności istnieją 3 klasy, klasa 1, 2 i 3.
Z mikrocementami Topciment możemy osiągnąć każdą z wymaganych klas.
Microdeck uszczelniony poliuretanem odpowiada klasie 1, ale jeśli zastosuje się tylko jedną warstwę
tapaporos i jedną warstwę poliuretanu, można osiągnąć klasę 2. Jeśli używa się Microstone, który zawiera cząstki
kruszywa grubsze niż tradycyjny mikrocement, osiąga się
klasę 3.
Różnicę w teksturze można zauważyć gołym okiem.
Należy wziąć pod uwagę antypoślizgowe właściwości powierzchni i trudność czyszczenia. Im większa odporność na poślizg,
tym trudniejsze jest czyszczenie powierzchni ze względu na
teksturę.
Tutaj informujemy Cię więcej o czyszczeniu mikrocementu.
Antypoślizgowe wykończenia i klasyfikacja według ich śliskości
W celu ograniczenia ryzyka poślizgnięcia, podłogi budynków lub obszarów o przeznaczeniu Mieszkalnym Publicznym, Medycznym, Edukacyjnym,
Komercyjnym, Administracyjnym i Publicznym, z wyjątkiem obszarów o zerowym obłożeniu zdefiniowanych w załączniku SI A do DB SI, będą miały odpowiednią
klasę zgodnie z punktem 3 tego działu.
Podłogi klasyfikuje się na podstawie ich wartości oporu przeciw poślizgowi Rd. Wartość ta jest określana za pomocą testu wahadła
opisanego w Załączniku A do normy UNE-ENV 12633:2003. Kodeks Techniczny Budownictwa (CTE) w dokumencie DB SUA-1
(Podstawowe Dokumenty dotyczące Bezpieczeństwa Użytkowania i Dostępności) reguluje wskaźniki śliskości i określa klasę, jaką
powinna mieć podłoga w zależności od jej użytkowania. Podłoga jest bardziej antypoślizgowa, im wyższa jest wartość Rd.
Podłogi są klasyfikowane, w zależności od ich wartości oporu przeciw poślizgowi Rd, zgodnie z tym, co jest ustalone w tej tabeli:
| Odporność na ślizganie (Rd) | | Klasa |
| Rd ≤ 15 | | 0 |
| 15 < Rd ≤35 | | 1 |
| 35< Rd ≤45 | | 2 |
| Rd > 45 | | 3 |
Klasa wymagana dla podłóg w zależności od ich lokalizacji i cech
Tabela wskazuje klasę, jaką muszą mieć posadzki, co najmniej, w zależności od ich lokalizacji.
Klasa ta musi być utrzymana przez cały okres użytkowania posadzki
Strefy wewnętrzne suche:
powierzchnie o nachyleniu mniejszym niż 6% -> Klasa 1
powierzchnie o nachyleniu równym lub większym niż 6% -> Klasa 2
Strefy wewnętrzne wilgotne, takie jak wejścia do budynków z zewnątrz (1), zadaszone tarasy, szatnie, łazienki, toalety, kuchnie itp.:
powierzchnie o nachyleniu mniejszym niż 6% -> Klasa 2
powierzchnie o nachyleniu równym lub większym niż 6% -> Klasa 3
(1) Z wyjątkiem przypadku bezpośredniego dostępu do stref o ograniczonym użytkowaniu.
Strefy zewnętrzne, baseny (2), prysznice -> Klasa 3
(2) W strefach przeznaczonych dla użytkowników bez obuwia oraz na dnie basenów, w miejscach, gdzie głębokość nie przekracza 1,50 m.